โย่ง & ก้อย

หลังจากโจรจากไป

ชาวประมงก็ขาเป๋ขึ้นเรือยๆ จากหนึ่งข้าง กลายเป็นสอง สามข้างตามลำดับ

แล้วชาวประมง ก็สำนึกได้ว่า "อันหอยทั้งตัวนั้น ส่วนสำคัญหาได้อยู่ที่ผลลัพธ์ของสิ่งหมักหมมไม่  เนื้อของมันสิแน่นอน"

คิดได้ดังนี้ แสงสว่างก็วาบวูบวืบแวบวอมๆวับๆแวมๆ ขึ้นมาในปัญญาโดยบัดดล

ฉับพลัน ขาทั้งสองสาม ข้าง ที่เป๋อยู่ ก็กลับเป็นปกติจนเกินพอดี จนชาวประมงรู้สึกอึดอัด

ข้างฝ่ายโจร หลังจากลูกๆทั้งหกสิบสามคนของพวกมัน ได้รับแจกไข่มุกจนครบทุกตัวคนแล้ว

ก็ไม่รู้จะทำสิ่งใดมากไปกว่านั่งมองไข่มุกสีเคลือบๆไปวันๆ ไฟในการปล้นหายไป

จวบจนวันที่สามของการเพ่งไข่มุก น้องคนสุดท้องก็เอ่ยขึ้นว่า............

(อ่านต่อในอีกสามวัน)